Lyra – Lille 2 -1

Alle ingrediënten waren aanwezig om er een echte topavond van te maken. Heel veel eters, een vijftigtal Beerschot supporters die Joe, Tristan, Jago, Matthias, Svekke en Kristof kwamen steunen, talrijk opgekomen Lyra supporters en twee topteams die erop gebrand waren te laten zien wie het beste team is.

De wedstrijd kon niet slechter beginnen voor Lyra. Reeds in de eerste minuut werd een afgeweken voorzet door een bezoeker achter de onthutste Kristof Maes binnengekopt.

Lyra leek van slag. Dertig minuten lang dicteerde Lille de wet en liet het zien dat het veel klasse in huis heeft. Rond het kwartier leek de nul twee zelfs dichtbij toen een bal afweek via een rood-witte verdediger en via de buitenkant van de paal naast belandde.

Rond het half uur kreeg Lyra dan toch grip op de wedstrijd. Vanuit een schuine hoek joeg Tristan Dermaut de bal over. Even later deed Matthias Nys op aangeven van Renzo Flebus hetzelfde. Ook Gaetan Lambreghts ging nog zijn kans maar zag zijn schot naast belanden.

Na de herneming tapte Lyra uit een ander vaatje. Lille had in de eerste helft duidelijk meer energie verbruikt en bij onze Lyra mannen zat er nog veel brandstof in de tank. Iets na het uur zette de sterk ingekomen Juric Ascension voor naar Flebus die vanop 25m in een tijd naar de tweede paal mikte, waar de bal over de verbouwereerde doelman tegen de netten neerplofte.

Lyra had nu bloed geroken en trok naar voor. Niet geheel zonder risico, want na een scherpe counter in minuut 75 diende Kristof Maes nog al zijn keeperskwaliteiten tonen om de bezoekers van een tweede doelpunt te houden.

Enkele minuten later kreeg een oververhitte bezoeker rood en vanaf dat moment stond er nog één ploeg op het veld.

De zeer talrijk opgekomen Lyra supporters schreeuwden hun helden naar voren, meermaals rolde de ‘Lyra, Lyra, Lyra’ kreet van de tribunes. Ook de Beerschot supporters lieten zich niet onbetuigd, de Lyra kreet is nu eenmaal niet zo moeilijk. 😉 Dat gaf de spelers nog meer moed, want de ene aanvalsgolf volgde de andere op.

Brent Van den Abeele kreeg vijf minuten voor het verstrijken van de reguliere speeltijd dé ultieme kans op de overwinning, maar schoot voor open doel hoog over, moegestreden als hij was. Even ‘stikkapot’ zat oude krijger Elio Balbi, die doorgeschoven was naar het middenveld.

Dat belette hem niet om in extremis nog uit te groeien tot matchwinnaar. In de allerlaatste minuut trapte Ascension een knappe hoekschop, na wat geharrewar belandde de bal voor de voeten van Elio Balbi die beheerst van dichtbij binnen trapte.

De tribunes ontploften, wat volgde was een collectief delirium. Het was weer tijd voor het Lyra ritueel. De spelers werden fel toegejuicht door de enthousiaste supporters.

De avond zou daarna in de kantine nog tot de vroege uurtjes worden verdergezet.

Dit was weer een fantastische Lyra dag! Lille werd op vijf punten gezet, er werd aan klantenbinding gedaan, Lyra leeft meer dan ooit. Vooruit, vooruit, vooruit!